بخشی از برنامه تلویزیونی ” بانوراما الظهور المهدوي ” – قسمت 5 / عبد الحلیم الغزی
عبد الحلیم الغِزّی :
در ایران، شهری به نام قم وجود دارد. از جلد 57 “بحار الأنوار” نوشته علامه مجلسی میخوانم، از چاپ دار احیاء التراث العربی، صفحه 213، حدیث 23، امام صادق می فرماید: «کوفه از مؤمنان خالی و علم در آنجا کم رنگ خواهد شد، همانگونه که مار در لانهاش جمع می شود، سپس علم در شهری به نام قم ظاهر میشود» قانون جایگزینی.
اگر به کتابهای سنی رجوع کنیم، تعداد زیادی از روایات را خواهیم یافت که به ما میگویند خداوند عربها را با عجمها (غیر عرب) جایگزین خواهد کرد، به خصوص با ایرانیها، و این روایات در کتابهای سنی بسیار زیادند. نمیخواهم اکنون وارد این موضوع شوم، اما کسی که میخواهد این موضوع را پیگیری کند، کتابهای حدیث و تفسیرِ سقیفه بنی ساعده، پر از روایات و احادیثی است که از پیامبر نقل شدهاند، طبق سندهای خودشان که تاکید میکنند خداوند عربها را با عجمها جایگزین خواهد کرد، و دینش و اولیائش را در میان ایرانی ها قرار خواهد داد. این حرف من نیست، بلکه این احادیث به وفور در کتابهای سنی وجود دارد.
«کوفه از مؤمنان خالی خواهد شد و علم در آنجا کم رنگ خواهد شد، همانگونه که مار در لانهاش جمع می شود، سپس علم در شهری به نام قم ظاهر میشود» البته صحبت از علم اصول فقه و علم کلام و این چرندیات نیست، چرا که این علوم در نجف کم رنگ نشدهاند. سخن درباره علم و معرفت اهل بیت است، وگرنه چرندیات طوسیها هنوز در نجف وجود دارد و به هیچ وجه کم رنگ نشده است، از زمان تأسیس این حوزه طوسی شوم در سال 448 هجری، شاید حوزه به شهر دیگری منتقل شود، ولی دنباله همان حوزه طوسی است. اما این به این معنا نیست که نجف کاملاً از چرندیات طوسی خالی شود، وقتی حوزه در گذشته به شهر حله، یا به کربلا، یا به سامرا منتقل شد، علما و آخوندهایی در نجف باقی می ماندند و همان خط مشی را ادامه می دادند.
سخن از علم اهل بیت است. در قسمتهای آینده، روایاتی خواهیم داشت که بیان میکنند علم اهل بیت هیچگاه به طور کامل از بین نرفته است، ممکن است در برهه ای از زمان محدود شده باشد اما هرگز علم اهل بیت در زمان غیبت از بین نرفته، وگرنه قانون امامت نقض می شد. برایتان آیات و احادیثی خواهم خواند که تاکید می کنند علم اهل بیت هرگز قطع نشده است، نه در زمان غیبت صغری و نه در زمان غیبت کبری و هرگز قطع نخواهد شد. این سخن من نیست، بلکه احادیث و روایات شان چنین میگویند و ان شاء الله آنها را در قسمتهای آینده برایتان ارائه خواهم داد.
پس این علمی که امام صادق دربارهاش سخن میگوید، نه آن چرندیاتی است که در نجف و کربلا وجود دارد، و نه آن هایی که در حوزه طوسی در شهر قم است. این علم اهل بیت است، همان مکتب قمی است که پیشگامان آن: زکریا بن آدم، سعد اشعری قمی، ابراهیم بن هاشم قمی و فرزندش علی، کلینی و امثال آنان تا به امروز. این همان علمی است که امام صادق صلوات الله علیه دربارهاش سخن میگوید، نه آن چرندیات طوسی که در نجف همیشه بوده و هست.
روایت روشن است که علم بهطور کامل جمع خواهد شد و به قم منتقل خواهد شد. و وقتی از قم سخن میگویم، منظورم حوزه طوسی نیست که شاخه ای کوچک از حوزه نجف است.
«کوفه از مؤمنان خالی خواهد شد و علم در آنجا کم رنگ خواهد شد، همانگونه که مار در لانهاش جمع می شود، سپس علم در شهری به نام قم ظاهر میشود و تبدیل به سرچشمه علم و فضل خواهد شد» من از بحار الأنوار میخوانم. مؤلف آن در سال 1111 درگذشته است، و این احادیث در نسخههای خطی بحار الانوار وجود دارد و مجلسی آنها را از کتاب تاریخ قم نقل کرده است. مؤلف آن کتاب هم دوره شیخ صدوق بوده است، شیخ صدوق در سال 381 هجری درگذشته است. مؤلف کتاب تاریخ قم ابتدا آن را به زبان عربی نوشته بود، اما نسخه عربی اکنون در دسترس ما نیست، نسخه موجود ترجمه فارسی آن است.
اینها از احادیث کتابهای قدیمی ما هستند و هیچ ارتباطی با سیاست، انقلاب، حکومت یا جمهوری اسلامی ایران ندارند
«کوفه از مؤمنان خالی خواهد شد و علم در آنجا کم رنگ خواهد شد، همانگونه که مار در لانهاش جمع می شود سپس علم در شهری به نام قم ظاهر میشود و تبدیل به سرچشمه علم و فضل خواهد شد» بر اساس معیارهای اهل بیت، نه بر اساس معیارهای حوزه طوسی کثیف «و تبدیل به سرچشمه علم و فضل خواهد شد تا اینکه هیچ مستضعفی در دین در زمین باقی نماند» سخن درباره شیعیان است، نه درباره مسیحی ها و نه درباره هندوها. هیچ شیعهای باقی نمیماند مگر اینکه حقایق به او برسد. این امر چگونه ممکن خواهد بود؟ این امر در زمانی مثل زمان ما که شبکه های ماهوارهای و اینترنت در دسترس همه است، امکان پذیر است. اینگونه حقایق به مردم میرسند.
«تا اینکه هیچ مستضعفی در دین باقی نماند» مستضعف در دین، اصطلاحی دینی، شرعی و اعتقادی است یعنی کسی که دین اهل بیت را پیدا نمی کند چون نمیتواند حق را از باطل تشخیص دهد. این یعنی وسایل اطلاع رسانی در آن زمان برای همه فراهم خواهد بود، و از طریق این وسایل، حقایق دین به شیوهای روشن و با ادله و اسناد قطعی بیان می شوند و همه میتوانند به آنها به آسانی دسترسی داشته باشند.
«سپس علم در شهری به نام قم ظاهر میشود، و تبدیل به سرچشمه علم و فضل خواهد شد تا اینکه هیچ مستضعفی در دین باقی نماند، حتی زنان محجوب در خانه هایشان، و این هنگام نزدیک شدن ظهور قائم مان خواهد بود» چه بشارتی! چه شادیای! ما اكنون شاهد آن هستیم، ای کاش چنین باشد، همانگونه که من حدیث را میفهمم، و همانگونه که من و دیگر منتظران آرزو داریم.
«سپس علم در شهری به نام قم ظاهر میشود و تبدیل به سرچشمه علم و فضل خواهد شد تا اینکه هیچ مستضعفی در دین باقی نماند حتی زنان محجوب در خانه هایشان» چگونه دین حقیقی به زنان محجوب در خانه میرسد؟ این زنان در خانههایشان و در اتاقهای مخصوصشان، مگر از طریق شبکه های ماهوارهای و اینترنت.
«تا هیچ مستضعفی در دین در زمین باقی نماند، حتی زنان محجوب در خانه هایشان. و این هنگام نزدیک شدن ظهور قائم مان خواهد بود پس خداوند قم و مردم آن را در جایگاه حجت قرار میدهد – سخن درباره خط مشی قمی است، درباره خط مشی اهل بیت – و اگر چنین نبود زمین با مردم فرو (در گمراهی) میرفت و هیچ حجتی در زمین باقی نمیماند. پس علم از آنجا به سایر کشورها در شرق و غرب جاری میشود» از طریق وسایل ارتباط جمعی. چگونه علم از قم به سایر کشورها در شرق و غرب جاری میشود؟ آیا از طریق کتاب ها؟ یا از طریق افراد؟ باید وسایلی وجود داشته باشد که علم را به همه جا برساند. این وسایل شبکه های ماهوراه ای و اینترنت هستند.
«پس علم از قم به سایر کشورها در شرق و غرب جاری میشود و حجت خدا بر خلق تمام می شود تا اینکه هیچکس (شیعیان) در زمین باقی نماند که دین و علم به او نرسیده باشد. سپس قائم ظهور می کند، و سبب خشم و غضب خدا بر بندگان میشود، زیرا خداوند از بندگان انتقام نمیگیرد مگر پس از انکار حجت او».
نمیخواهم وارد همه جزئیات شوم، اما تصویر روشن است. امامان درباره معنای قم چنین سخن گفتند: چرا این شهر قم نامیده شد؟ «زیرا مردم آن با قائم آل محمد گرد میآیند». این حدیث امام صادق صلوات الله علیه است «زیرا مردم آن با قائم آل محمد صلوات الله علیه گرد میآیند و با او قیام میکنند».
چه میخوانیم در “غیبت” نعمانی، متوفی در سال 360 هجری، چاپ انوار الهدی، قم مقدس، صفحه 281، حدیث 50، “روایت مشرقیها”، امام صادق در صفحه 216، حدیث 38، می فرماید که این شهر، قم نامیده شد «زیرا مردم آن دور امام زمان گرد میآیند، با او قیام میکنند و او را یاری میدهند».
حال حدیث مشرقیها چه میگوید؟ این روایت ابوخالد کابلی از امام باقر است: «گویی مردمی را میبینم که در شرق (یعنی ایران) قیام کرده اند و حق را طلب میکنند اما به آنان داده نمیشود، سپس دوباره طلب میکنند و باز به آنها داده نمیشود، پس وقتی این را میبینند شمشیرهایشان را بر شانههایشان میگذارند، پس آنچه خواستهاند به آنان داده میشود اما نمیپذیرند، تا اینکه قیام کنند».
«زیرا مردم آن دور امام زمان گرد میآیند و با او قیام میکنند» هم پیش از ظهور برای آمادگی و زمینهسازی قیام میکنند، هم با او قیام میکنند وقتی ظهور رخ دهد.
«اما نمیپذیرند، تا اینکه قیام کنند و زمام امور را جز به امام زمان نمیسپارند، کشتههایشان شهیدند».
«مردم قم دور امام زمان گرد میآیند، با او قیام میکنند، و او را یاری میکنند»
حدیث 43، صفحه 217، از معصومین علیهم السلام روایت شده است: «اگر قمیها نبودند، دین از بین میرفت». صفحه 218، حدیث 48، حدیثی طولانی است، به بخش مورد نیاز آن اشاره می کنم، از امام صادق: که اهل قم آمرزیدهاند. پس مردی از اصحاب امام برخاست و گفت: ای فرزند رسول خدا، آیا این فقط مخصوص اهل قم است؟ فرمود: «آری، و هر کس از خط مشی شان پیروی کند».
سخن درباره موقعیت مکانی نیست، سخن درباره مردم قم و خط مشی قمی است، و هر کس که از این خط مشی پیروی کند. سخن درباره موقعیت مکانی نیست. و همه اینها را با چشمان خود دیدهایم و همچنان میبینیم.
———————–
ما را دنبال کنید :
www.youtube.com/@alghezzi_farsi
