بخشی از برنامه تلویزیونی ” بانوراما الظهور المهدوي ” – قسمت 2 / عبد الحلیم الغزی
عبد الحلیم الغِزّی:
(8) قانون تدافع، در سوره بقره در داستان جالوت و طالوت میخوانیم، آیه 251 بعد از بسم الله از سوره بقره: ﴿پس آنان را به اذن خدا شکست دادند﴾ سربازان طالوت، جالوت و لشکرش را شکست دادند.
﴿پس آنان را به اذن خدا شکست دادند و داوود جالوت را کشت و خداوند به او ملک و حکمت داد﴾ پس از پایان حکومت طالوت، داوود پادشاه شد. ﴿پس آنان را به اذن خدا شکست دادند و داوود جالوت را کشت و خداوند به او ملک و حکمت داد و از آنچه خواست به او آموخت﴾ این مصداق یک قانون است، این همان قانون است: ﴿و اگر خداوند مردم را به وسیله یکدیگر دفع نمیکرد زمین تباه میشد، ولی خداوند صاحب فضل بر جهانیان است﴾ این قانون، عمومی است و ربطی به مؤمن یا کافر ندارد. این تدافع ممکن است بین مؤمنان باشد، یا بین کافران، یا بین مؤمن و کافر. این قوانین بر رویدادها حاکماند ﴿و اگر خداوند مردم را به وسیله یکدیگر دفع نمیکرد، زمین تباه میشد﴾.
در سوره حج در آیه 40 بعد از بسم الله آمده است: ﴿و اگر خداوند مردم را به وسیله یکدیگر دفع نمیکرد صومعه ها و کلیساها و مسجدهایی که نام خدا در آنها بسیار یاد میشود، ویران میشدند﴾، این آیه در سیاق آیاتی بسیار مهم آمده است: ﴿به کسانی که ستمکارانه مورد جنگ و هجوم قرار می گیرند، چون به آنها ستم شده اجازه جنگ داده شده است، و خداوند بر یاری آنان تواناست﴾ این آیه از یک جهت مربوط به زمان پیامبر است و از جهتی دیگر مربوط به زمان ظهور است.
﴿به کسانی که ستمکارانه مورد جنگ و هجوم قرار می گیرند، چون به آنها ستم شده اجازه جنگ داده شده است، و خداوند بر یاری آنان تواناست کسانی که به ناحق از خانههایشان بیرون رانده شدند، جز اینکه بگویند: پروردگار ما خداست. و اگر خداوند مردم را به وسیله یکدیگر دفع نمیکرد صومعه ها و کلیساها و مسجدهایی که نام خدا در آنها بسیار یاد میشود، ویران میشدند و خداوند به کسانی که او را یاری می دهند یاری می رساند، بیگمان خداوند نیرومند و شکستناپذیر است﴾.
آیه بعدی چه میگوید: ﴿کسانی که اگر در زمین به آنها قدرت و تمکین دهیم﴾ سخن از عصر قائم است، سخن از ظهور مهدوی است، تمکین کامل نه در زمان پیامبر تحقق یافت و نه پس از آن تا امروز. ﴿کسانی که اگر در زمین به آنها قدرت دهیم، نماز را برپا میدارند، زکات میدهند، امر به معروف و نهی از منکر میکنند، و سرانجام امور در اختیار خداست﴾ سرانجام کامل تنها در عصر مهدوی تحقق مییابد ﴿و اگر خداوند مردم را به وسیله یکدیگر دفع نمیکرد﴾ این همان قانون تدافع است.
این قوانینی که برایتان بیان کردم:
(1) قانون امهال.
(2) قانون بداء.
(3) قانون توفیق و سلب توفیق.
(4) قانون میعاد.
(5) قانون نگاه نسبی.
(6) قانون مداوله
(7) قانون دولت کوتاه و دولت طولانی.
(8) قانون تدافع. این قوانین حاکم اند بر همه رخدادها هم در گذشته و هم در ارتباط با موضوع این برنامه یعنی در مرحله نشانه ها، در مرحله نشانه های حتمی و در مرحله مقدمات ظهور.
جهت اطلاع برای بهره علمی، آیهای در قرآن کریم وجود دارد که به طور خلاصه همه این قوانین را به صورت عملی نشان می دهد، در آیه 77 بعد از بسم الله از سوره غافر خطاب به رسول خدا صلی الله علیه و آله:
﴿پس صبر کن، که وعده خدا حق است، پس یا برخی از آنچه را به آنان وعده میدهیم به تو نشان میدهیم یا تو را میمیرانیم، پس به سوی ما بازگردانده میشوند﴾ از زمان پدرمان آدم تا این لحظه و تا زمان ظهور همینگونه امور جاری شده و همینگونه تقدیر رقم خورده است.
آیه بعدی مطلب را به صورت مفصل بیان میکند: ﴿و همانا پیش از تو پیامبرانی فرستادیم، برخی را برایت بازگو کردیم و برخی را بازگو نکردیم و هیچ پیامبری نمیتواند آیهای بیاورد مگر به اذن خدا – بر اساس همین قوانین – پس هنگامی که فرمان خدا آمد به حق داوری میشود و باطلگرایان در آنجا زیان میبینند﴾.
خلاصه سخن در ارتباط با این برنامه و موضوع آن: نشانه ها، نشانه های حتمی، مقدمات ظهور، اینها مراحلی هستند که سخن دربارهشان در حاشیه موضوع خواهد بود، زیرا موضوع اصلی، خودِ ظهور است. در این مراحل همه وقایع و همه رخدادها در چارچوب این قوانین رخ میدهند. این به معنای آن نیست که این قوانین در مرحله ظهور غیر فعال میشوند. اینها قوانین خدا هستند، اینها سنتهای الهیاند و هیچ تغییری در سنتهای او رخ نمی دهد، فقط به گونهای دیگر اجرا خواهند شد.
پس قانون امهال و قانون بداء و سایر قوانین، در مرحله ظهور نیز فعال خواهند بود، اما بهگونهای که با آن مرحله تناسب داشته باشد زیرا مرحله ظهور تفاوت زیادی خواهد داشت با مرحله نشانه ها و مرحله نشانه های حتمی و مرحله مقدمات ظهور. بنابراین، این قوانین فعال خواهند بود، اما به گونه ای دیگر، بهگونهای متفاوت نسبت به آنچه در مراحل پیش از ظهور جریان دارد. این مقدمه بسیار ضروری بود تا هنگام صحبت درباره نشانه های ظهور، در ذهن حاضر باشد.
نکته مهمی وجود دارد که میخواهم توجه شما را به آن جلب کنم پیش از آنکه وارد بحث نشانه ها شوم:
“قانون آرزوها” که به طور اجمالی در قسمت گذشته برایتان توضیح دادم. شیعیان در ارتباط با احادیث غیبت و ظهور با آرزوها تربیت و سرگرم شده اند. مجموعه این قوانین (از قانون امهال تا قانون تدافع) تشکیلدهنده فلسفه قانون آرزوها هستند. شیعیان میخواهند امور طبق خواسته شان پیش برود، اما امور طبق این قوانین پیش خواهد رفت.
از روی لطف در حق شیعیان، اهل بیت سیستمی روانی وضع کردند که مناسب بود برای رساندن اطلاعات و حقایق درباره مسائل غیبت و ظهور. بنابراین قانون آرزوها شکل گرفت. که ظاهر این قانون در احادیث غیبت و ظهور جلوه می کند اما در پشت پرده اش، حقایق قوانینی را که برایتان شرح دادم پنهان کرده است.
———————–
ما را دنبال کنید :
www.youtube.com/@alghezzi_farsi
