بخشی از برنامه تلویزیونی ” دليل المسافر ” – قسمت 61
عبد الحلیم الغِزّی :
خداوند برای ورود به بهشت، شهادت اول و شهادت دوم را بدون شهادت سوم نمی‌پذیرد. پس چگونه ممکن است نماز را، که نماد دین است، بدون ذکر شهادت سوم در تشهد آن بپذیرد؟!
به این حدیث دقت کنید:
امام حسن عسکری از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت می‌کند:
خداوند متعال هنگامی که همه خلائق را در روز قیامت مبعوث می‌کند، منادی پروردگارمان ندایی سر می‌دهد تا ایمان و کفر خلائق را آشکار سازد. پس می‌گوید: «الله اکبر، الله اکبر». و منادی دیگری ندا می‌دهد: «ای مردم، او را در گفتن این عبارت یاری کنید.»
اما دهریه و منکران خدا (مُعطّله) در برابر این ندا خاموش می‌مانند و زبانشان به گفتن آن باز نمی‌شود؛ در حالی که سایر مردم آن را بر زبان می‌آورند. بدین‌سان، دهریه و معطّله به سبب سکوتشان از دیگر مردم متمایز می‌شوند.
سپس منادی می‌گوید: «گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز خدا نیست.» تمام خلائق این عبارت را بر زبان می‌آورند، جز کسانی از مجوس، مسیحیان و بت‌پرستان که برای خداوند متعال شریک قائل بوده‌اند؛ آنان خاموش می‌مانند و بدین‌وسیله از سایر مردم متمایز می‌شوند.
سپس منادی می‌گوید: «گواهی می‌دهم که محمد فرستاده خداست.» همه مسلمانان این عبارت را بر زبان می‌آورند، اما یهودیان، مسیحیان و دیگر مشرکان در برابر آن خاموش می‌مانند.
آنگاه از انتهای صحرای محشر ندا داده می‌شود: «آگاه باشید، آنان را به سوی بهشت سوق دهید؛ زیرا به پیامبری محمد گواهی داده‌اند.»
در این هنگام، ناگهان ندایی از جانب خداوند متعال می‌رسد:
«نه! بلکه آنان را متوقف سازید، چرا که باید مورد بازخواست قرار گیرند.» (وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُولُونَ)
فرشتگانی که گفته بودند آنان را به سبب گواهی دادن به پیامبری محمد به سوی بهشت سوق دهید، می‌گویند: «پروردگارا، چرا آنان را متوقف می‌سازی؟»
پس ندایی از جانب خداوند متعال می‌رسد:
«آنان را متوقف سازید؛ زیرا درباره ولایت علی بن ابی طالب و خاندان محمد مورد سؤال قرار خواهند گرفت.
ای بندگان و کنیزان من، من از آنان خواسته بودم که همراه با شهادت دادن به پیامبری محمد، به شهادت دیگری نیز اقرار کنند. پس اگر به آن شهادت – یعنی شهادت سوم – اقرار کرده‌اند، پاداششان را بزرگ گردانید و جایگاه سکونت‌شان را گرامی بدارید؛ و اگر به آن شهادت اقرار نکرده‌اند، گواهی دادنشان به پیامبری محمد و نیز گواهی دادنشان به پروردگاری من، برای آنان سودی نخواهد داشت.
پس هر کس به آن شهادت ـ یعنی شهادت سوم ـ اقرار کرده باشد، از رستگاران خواهد بود و هر کس به آن اقرار نکرده باشد، از هلاک‌شدگان خواهد بود.»
سپس برخی از آنان می‌گویند:
«من به ولایت علی بن ابی طالب گواهی داده‌ام و دوستدار خاندان محمد بوده‌ام.»
در حالی که او در این ادعا دروغ می‌گوید و گمان می‌کند دروغش او را نجات خواهد داد.
پس به او گفته می‌شود:
«به‌زودی علی را به‌عنوان گواه بر این ادعایت حاضر خواهیم کرد.»
سپس رسول خدا، خطاب به علی بن ابی طالب می‌فرماید:
«ای ابوالحسن، تو گواهی بده.»
پس علی می‌گوید:
«بهشت بر دوستان و پیروان من گواه است و آتش دوزخ بر دشمنان من گواهی می‌دهد.
پس هر یک از آنان که راستگو باشد، نسیم‌ها و بادهای بهشتی به سوی او می‌وزند و او را با خود می‌برند و به بلندای بهشت و غرفه‌های آن وارد می‌سازند و به فضل پروردگارش در سرای جاودانگی جای می‌دهند؛ سرایی که در آن نه رنجی به او می‌رسد و نه خستگی و ملالی.
اما هر یک از آنان که دروغگو باشد، بادهای سوزان آتش، آب جوشان و سایه‌ای از دود آتش که دارای سه شاخه است و نه خنک است و نه از شعله‌های آتش جلوگیری می‌کند، به سراغش می‌آید. پس او را با خود حمل می‌کند، در هوا بالا می‌برد و به آتش جهنم وارد می‌سازد.»
رسول خدا فرمود:
«به همین دلیل است که تو تقسیم‌کننده بهشت و دوزخی؛ به بهشت می‌گویی: این شخص از آنِ من است و به دوزخ می‌گویی: این شخص از آنِ توست.»
(در اینجا تقسیم و تمایز میان اهل بهشت و جهنم از طریق شهادت سوم، یعنی گواهی دادن به ولایت علی بن ابی طالب، تحقق یافته است.)
منبع: تفسیر امام حسن عسکری، جلد دوم، صفحه 109، حدیث 276، تفسیر آیه 91 سوره بقره.
———————–
ما را دنبال کنید :
www.youtube.com/@alghezzi_farsi
