بخشی از برنامه تلویزیونی ” الخاتمة ” – قسمت 409
عبد الحلیم الغِزّی :
﴿موسی گفت: وعده دیدار شما روز جشن و زینت است؛ روزی که مردم در هنگام پیش از ظهر گرد آورده شوند﴾ آیه 59 سوره طه
آن روز، روز عید عمومی بود و مردم در آن جشن میگرفتند. میدان بزرگی برای برگزاری جشنها وجود داشت که جایگاه ویژهای نیز برای فرعون و درباریانش در آن در نظر گرفته شده بود.
هامان برای فرعون سکویی عظیم و باشکوه برای ادای احترام ساخته بود که بر فراز آن گنبدی صیقلی قرار داشت. هنگامی که سربازان در رژه نظامی از مقابل این جایگاه عبور میکردند، در برابر آن ادای احترام میکردند؛ جایگاهی که فرماندهان و سران در آن مستقر بودند و رژه نظامی را نظاره میکردند.
ارتفاع این سکو به چهل متر میرسید. این بنا با آهن و فولاد ساخته و پوشانده شده بود و سطح آن را چنان صیقل داده بودند که مانند آینه میدرخشید؛ بهگونهای که وقتی نور خورشید بر آن میتابید، مردم نمیتوانستند به آن نگاه کنند، زیرا سطح آن بسیار براق و صیقلی بود.
قرار شد این دیدار در روز جشن برگزار شود. فرعون با نهایت شکوه و جلال و در فاخرترین پوشش خود حاضر شد. هزاران هزار نفر از مردم گرد هم آمدند و جادوگران نیز که شمارشان بسیار زیاد بود، حضور یافتند. برخی از آنان در جایگاه سلطنتی و در کنار فرعون نشسته بودند و برخی دیگر به میدان آمده بودند.
موسی بهتنهایی آمد و وارد میدان شد. او هیبت و ابهت خاصی داشت. موسی در هنگامی که وارد شد به آسمان نگاه میکرد. کسانی که نزد فرعون بودند، ترسیدند و گفتند: «این مرد به آسمان نگاه میکند، در حالی که جادوی ما به آسمان نمیرسد؛ محدوده جادوی ما همین زمین است.»
﴿ساحران گفتند: ای موسی! یا تو نخست آنچه را داری بیفکن، یا ما نخستین کسانی باشیم که میافکنیم * موسی گفت: نه، شما بیفکنید﴾
ناگهان در اثر جادوی آنان، چنین به نظر رسید که ریسمانها و عصاهایشان به حرکت درآمدهاند و میخزند.
مردم از آنچه میدیدند، شگفتزده و مبهوت شده بودند. دهها جادوگر در میدان، در برابر موسی که تنها بود، صفآرایی کرده بودند و مردم صحنههایی عجیب و شگفتانگیز از جادوی آن ساحران مشاهده کردند.
﴿در آن لحظه، موسی در دل خود احساس ترس کرد * ما گفتیم: نترس، قطعاً تو برتری * آنچه را در دست راست داری بیفکن تا آنچه را آنان ساختهاند ببلعد. آنچه آنان ساختهاند، تنها نیرنگ یک ساحر است و ساحر هر جا که باشد، پیروز نخواهد شد * پس ساحران به سجده افتادند و گفتند: ما به پروردگار هارون و موسی ایمان آوردیم﴾
چرا ساحران به سجده افتادند؟ چه اتفاقی رخ داد؟
امام صادق صلوات الله علیه میفرماید:
هنگامی که پس از افکندن وسایل جادویی ساحران، نوبت به موسی رسید، او عصای خود را افکند. عصا ناگهان مانند تودهای از سرب ذوب شد و چیزی از درون آن به حرکت درآمد! سرِ اژدهایی عظیم از آن بیرون آمد. همین منظره بود که ساحران را بر آن داشت تا بر چهرههای خود به سجده بیفتند.
آن مار عظیم دهان خود را گشود و فک بالاییاش را بر فراز گنبد فرعون، که چهل متر ارتفاع داشت، قرار داد. سپس سر خود را چرخاند و تمام چیزهایی را که ساحران ساخته بودند، بلعید.
پس از آن، به دور گنبد فرعون چرخید و رو به سوی فرعون کرد. در این هنگام، فرعون و هامان از شدت وحشت، لباسهای خود را آلوده کردند!
بقیه افرادی که در آن جایگاه سلطنتی حضور داشتند، پا به فرار گذاشتند و دیگر کسی در آن محل باقی نماند. موهای سر فرعون و هامان سفید شد و هر دو از شدت وحشت بیهوش شدند.
مردمی که شاهد آن صحنه بودند، همگی گریختند. در اثر ازدحام و هجوم مردم و زیر دستوپا ماندن یکدیگر، ده هزار نفر، اعم از مرد و زن و کودک، جان خود را از دست دادند.
شگفتانگیزتر از همه اینکه خود موسی نیز همراه با مردم گریخت؛ زیرا تصور میکرد کار به پایان رسیده است!
در همین هنگام، این خطاب الهی را شنید که در سوره طه آمده است:
﴿خداوند فرمود: آن را بگیر و نترس؛ ما آن را به حالت نخستینش بازخواهیم گرداند﴾
موسی عبایی بر تن داشت. عبای خود را بیرون آورد و آن را دور دستش پیچید، سپس دست خود را در دهان آن مار فرو برد. در نتیجه، عصا دوباره به همان حالت اولیه خود بازگشت.
———————–
ما را دنبال کنید :
www.youtube.com/@alghezzi_farsi

