بخشی از برنامه تلویزیونی ” بانوراما الظهور المهدوي ” – قسمت 6 / عبد الحلیم الغزی
عبد الحلیم الغِزّی :
کتاب “کافی” شریف، جلد اول، چاپ دارالأسوة، تهران – ایران، در صفحه 380، حدیث 11، حدیث “پرچمهای شبهه دار”، این پرچم ها پیرو مراجع بَتری در نجف هستند، و برخی از این پرچمها، پرچمهای نجفاند.
با سند کلینی از مفضل بن عمر، از امام صادق صلوات الله علیه، به بخش مورد نیاز از حدیث می پردازم چون حدیث طولانی است. این روایت و امثال آن را در برنامههای پیشینم به طور مکرر مطرح کردهام.
«دوازده پرچم شبهه دار برافراشته خواهد شد که هيچ کس نمی تواند حق از باطل آنها را تشخيص دهد. مفضل میگوید: آنگاه گریه کردم. امام صادق فرمود: ای ابو عبد الله، چه چیز تو را به گریه انداخت؟» این کنیه مفضل است.
«مفضل میگوید: فدایت شوم، چگونه گریه نکنم در حالی که تو میگویی: دوازده پرچم شبهه دار برافراشته خواهد شد که هيچ کس نمی تواند حق از باطل آنها را تشخيص دهد» چرا مفضل گریه کرد؟ چون امام درباره اروپا سخن نمیگفت، بلکه درباره عراق و بهویژه کوفه سخن میگفت، چون خود مفضل عراقی بود و از اهل کوفه و امام صادق درباره وضعیت شیعیان در عراق و در کوفه سخن میگفت. از شدت این وضعیت، مفضل گریه کرد.
«دوازده پرچم شبهه دار برافراشته خواهد شد که هيچ کس نمی تواند حق از باطل آنها را تشخيص دهد» چون این پرچم ها از مراجع تقلید پیروی میکنند. کمی پیش برایتان توضیح دادم که تمام مراجع بر یک خط مشی اند، و اوصافی که در نکوهش و لعنت آنان در “روایت تقلید” از امام صادق آمده، بر همه آنها صدق می کند. هیچ تفاوتی در خط مشی هایشان نیست، نه از نظر اعتقادی، نه از نظر تفسیری، نه در روش تحلیل تاریخ، نه در آداب و رسوم، و نه در روش استنباط احکام شرعی.
آن مراجع طوسیمسلکاند، طوسیمسلکاند، طوسیمسلکاند به تمامی معنا. به همین خاطر، هيچ کس نمی تواند حق از باطل آنها را تشخيص دهد. رسالههای عملی مراجع نجف و کربلا را بررسی کنید، همه کپی یک نسخه اند. اکنون نمیخواهم درباره این موضوع صحبت کنم.
«دوازده پرچم شبهه دار برافراشته خواهد شد که هيچ کس نمی تواند حق از باطل آنها را تشخيص دهد. مفضل گفت: گریه کردم. امام صادق صلوات الله علیه فرمود: ای ابا عبد الله، چه چیز تو را به گریه انداخت؟ مفضل گفت: فدایت شوم، چگونه گریه نکنم در حالی که تو میگویی: دوازده پرچم شبهه دار برافراشته خواهد شد که هيچ کس نمی تواند حق از باطل آنها را تشخيص دهد» پرچم شبهه دار یعنی پرچمی که ادعای حق دارد اما به آن عمل نمیکند، اندیشهای را مطرح میکند که در آن حق و باطل در هم آمیخته است. آنها نه شیعهاند، نه سنیاند. این حقیقت حوزه نجف است، و این حقیقت احزاب شیعه است هم در عراق و هم در کشورهای دیگر. اما سخن اینجا درباره عراق است.
دولت شیعی بغداد، اینگونه دربارهاش میگویند: نمیشود آن را شیعی بنامیم، و نمیشود آن را سنی بنامیم. نه شیعهاند، نه سنی. مشکل در آنها نیست، مشکل در پیروی آنها از خط مشی نجف و کربلا است. مذهب طوسی، نه مذهب شیعی است، نه مذهب سنی بنابراین، هيچ کس نمی تواند حق از باطل آنها را تشخيص دهد. امور شبهه دار است.
«مفضل میگوید: در مجلس امام صادق روزنهای بود که نور خورشید از آن وارد میشد. پس امام از مفضل پرسید: آیا این نور آشکار است؟ آیا نور خورشید از این روزنه آشکار است؟ گفتم: بله. فرمود: امر ما از این خورشید آشکارتر است» امر اهل بیت را چگونه بشناسیم؟ وقتی با تمام این خط مشی ها و این پرچمها تفاوت نشان میدهد، آن را می شناسیم.
بگردید دنبال خط مشیای که با همه این پرچمها و همه این مراجع مخالفت می کند، این همان چیزی است که امام صادق میفرماید: «امر ما از این خورشید آشکارتر است».
کلینی در “کافی” این حدیث را در صفحه 377 آورده است. در پایان حدیث، امام صادق به مفضل میفرماید: «به خدا قسم، امر ما از این خورشید آشکارتر است» حدیثی که لحظاتی پیش برایتان خواندم، فاقد لفظ قسم بود.
«به خدا قسم، امر ما از این خورشید آشکارتر است» چگونه آن را تشخیص میدهید؟ آن همان خط مشیای است که با همه این پرچم های شبهه دار متفاوت است. این حقیقتی آشکار است.
———————–
ما را دنبال کنید :
www.youtube.com/@alghezzi_farsi
