بخشی از برنامه تلویزیونی ” بانوراما الظهور المهدوي ” – قسمت 1 / عبد الحلیم الغزی
عبد الحلیم الغِزّی :
خط مشی این برنامه (پانورامای ظهور مهدوی)، دو خط مشی وجود دارد. هر چیزی را می توان از طریق متضادش شناخت.
دو خط مشی وجود دارد: یکی خط مشی طوسی بَتری و دیگری خط مشی یمانی زهرایی (بَتری کسی است که از منزلت والای اهل بیت می کاهد و دشمنان آنان را بزرگ می شمارد) من درباره وضعیت کنونی شیعه صحبت میکنم. خط مشی طوسی بَتری که متضاد آن خط مشی یمانی زهرایی است. این دو خط مشی مخالف یکدیگرند.
اگر آنچه را که در شبکههای ماهوارهای شیعی یا در اینترنت ارائه میشود دنبال کنید، دو خط مشی آشکار وجود دارد خط مشی طوسی بَتری که خط مشی مراجع نجف و کربلاست، و خط مشی یمانی زهرایی که خط مشی شبکه ماهوارهای “القمر” است.
این مسئله برای خیلی ها دیگر پنهان نیست، موضوع روشن شده است. بازمیگردم به خط مشی این برنامه. همانطور که گفتم دو خط مشی وجود دارد: خط مشی طوسی بتری و خط مشی یمانی زهرایی.
هیچکس نمیتواند حقیقت را تشخیص دهد مگر اینکه ابتدا دروغ را تشخیص دهد هیچکس نمیتواند مسیر هدایت را بشناسد مگر اینکه ابتدا مسیر گمراهی را بشناسد. این همان منطق علوی است.
از مهمترین قواعد منطق علوی همین قاعده است. ما در بیعت غدیر با خدا و رسول خدا و امیر مؤمنان پیمان بستیم که به منطق علوی پایبند باشیم همانطور که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «این علی است که پس از من شما را تفهیم میکند».
فهم و معرفت ما باید مبتنی بر منطق علوی باشد. از نهجالبلاغه شریف برایتان میخوانم. این نسخه، چاپ دار التعارف للمطبوعات، بیروت – لبنان است در صفحه 146 از خطبه 147، امیر مؤمنان به صورت واضح و روشن چنین میفرماید: «بدانید که هرگز راه رشد را نخواهید شناخت مگر آنکه کسی را که آن را ترک کرده بشناسید».
به همین دلیل همیشه بر صحبت درباره پیروان مذهب طوسی و مراجع بتری در حوزه طوسی ملعون اصرار دارم «بدانید که هرگز راه رشد را نخواهید شناخت مگر آنکه کسی را که آن را ترک کرده بشناسید و هرگز به پیمان قرآن وفادار نخواهید بود مگر آنکه کسی را که آن را نقض کرده بشناسید و هرگز به آن تمسک نخواهید جست مگر آنکه کسی را که آن را کنار زده بشناسید».
شناخت متضادها فقط یک مقدمه است این منطق قرآن است: «پس هر کس به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد» چگونه به طاغوت کفر بورزد؟ باید طاغوت و امور آن را بشناسد تا بتواند به آن کفر بورزد. «پس هر کس به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد، به دستاویزی استوار چنگ زده است».
این را به شما میگویم باید حقیقت مذهب طوسی را بشناسید، وگرنه حتی یک قدم درست به سوی امام زمان برنخواهید داشت شاید سخن من را نپذیرید، اما زمان خواهد گذشت و حقیقت را درک خواهید کرد: «و آن هنگام پشیمانی سودی ندارد».
با تمام توانتان تلاش کنید که ماهیت مذهب طوسی و گمراهی حوزه طوسی در نجف و کربلا را بشناسید شما غافل و بیحس هستید و نمیتوانید واقعیتی را که شما را احاطه کرده تشخیص دهید. با دقت به آنچه در شبکه ماهوارهای “القمر” ارائه میشود نگاه کنید نه برای اینکه هر چه در آن ارائه میشود را بپذیرید، بلکه برای اینکه حقیقت را بشناسید.
این همان خط مشی طوسی بَتری ملعون است. ما ادعا نمیکنیم که بهطور کامل بر خط مشی یمانی زهرایی هستیم بلکه فقط در حد توانمان تلاش می کنیم تا به این خط مشی نزدیک شویم.
اینگونه در جلد هشتم از کتاب “کافی” شریف می خوانیم، چاپ دار التعارف للمطبوعات، بیروت – لبنان، در صفحه 63، حدیث 27 با سند کلینی از جابر جعفی از امام باقر صلوات الله علیه، درحالیکه از رسول خدا صلی الله علیه و آله برای ما روایت میکند تا اینکه برای ما نقل میکند آنچه رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «ایمان، یمانی است» این ایمان محمدی، علوی، فاطمی، حسنی، حسینی و مهدوی است.
این همان ایمان یمانی است، اصطلاحی از اصطلاحات اهل بیت است، و این اصطلاحی محمدی است، اصطلاحی از رسول خدا صلی الله علیه و آله: «ایمان، یمانی و حکمت، یمانی است» خط مشی ای که تلاش می کنیم به آن نزدیک شویم، خط مشی یمانی زهرایی است، این خط مشی “إعرابی” است. خط مشی طوسی، خط مشی ای “أعرابی” است. تفاوت میان این دو را تشخیص دهید.
در جلد اول «کافی» شریف، همان منبعی که لحظاتی پیش به آن اشاره کردم، در صفحه 73، حدیث 13 با سند کلینی از جمیل بن دراج، گفت: امام صادق صلوات الله علیه فرمود: «سخن ما را اعرابگذاری کنید، زیرا ما قومی فصیح هستیم» این همان خط مشی “إعرابی” است. اعرابگذاری یعنی بیان حقایق.
خط مشی طوسی، خط مشی ای “أعرابی” است یعنی مبتنی بر بیارزشی، سبکسری و پوچی است پس خط مشی طوسی، خط مشی ای “أعرابی” است و خط مشی یمانی زهرایی، خط مشی ای “إعرابی” است. «سخن ما را اعرابگذاری کنید، زیرا ما قومی فصیح هستیم».
این همان خط مشی حکمت یمانی است. همانطور که در “نهجالبلاغه” آمده در همان نسخه ای که لحظاتی پیش به آن اشاره کردم، در صفحه 148 از خطبه 150، امیر مؤمنان درباره امام زمان ما سخن میگوید.
این حدیث را بارها و بارها در برنامههای قبلی برایتان خواندهام، اما بهخاطر اهمیتش دوباره آن را میخوانم باید این حقایق را به یاد داشته باشید تا بتوانید گمراهی حوزههای نجف و کربلا را کشف کنید پس این حوزه و مراجع آن کجا و این حقایق کجا؟.
امیر مؤمنان درباره امام زمان میفرماید: «او از دید مردم پنهان است» او در دوران غیبت طولانیش «از دید مردم پنهان است، حتی “قائف” اثری از او نمی یابد» “قائف” یعنی ردیاب «او از دید مردم پنهان است، حتی “قائف” اثری از او نمی یابد، حتی اگر با دقت نگاه کند» یعنی حتی اگر تمام توانش را برای ردیابی بهکار گیرد «سپس گروهی در آن دوران – دوران غیبت – صیقل داده میشوند، همانند صیقل دادن آهنگر به تیغه شمشیر».
امام زمان آنها را صیقل میدهد. «چشمانشان با نزول قرآن روشن میشود» پس این چشمان روشنشده با قرآن کجا هستند؟ اگر به تفاسیر مراجع نجف و کربلا رجوع کنیم، گمراهی را در آشکارترین شکلش مییابیم، و ناسازگاری و تناقض با منطق علوی را میبینیم و نقض آشکار بیعت غدیر را مشاهده میکنیم. «چشمانشان با نزول قرآن روشن میشود و تفسیر در گوشهایشان افکنده میشود».
پس این گوشهایی که امام زمان تفسیرش را در آنها میافکند کجا هستند؟ «و جام حکمت را پس از صبحگاه مینوشند» یعنی هنگام شب. جامهای حکمت را صبح و شب مینوشند پس این حکمت کجاست نزد مراجع نجف و کربلا هنگامی که سخن گمراهکننده میگویند و نوشتههای گمراهکننده مینویسند؟.
پس این حکمت کجاست که «چشمههایش از دلهایشان بر زبانشان جاری میشود»؟. «هرگز راه رشد را نخواهید شناخت مگر آنکه کسی را که آن را ترک کرده بشناسید».
«سپس گروهی صیقل داده میشوند، همانند صیقل دادن آهنگر به تیغه شمشیر، چشمانشان با نزول قرآن روشن میشود و تفسیر در گوشهایشان افکنده میشود و جام حکمت را پس از صبحگاه مینوشند» این همان خط مشی یمانی زهرایی است، خط مشی “إعرابی”. من درباره اعرابگذاری و بیان حقایق صحبت میکنم.
این خط مشی حکمت و نظم است. آنها کسانی هستند که جامهای حکمت مهدوی را صبح و شب مینوشند این شما و این واقعیت شیعه، پس دنبال کسانی بگردید که منطقشان به شما نشان دهد که جامهای حکمت را نوشیده اند این مسئلهای است که خودتان میتوانید به آن برسید. جستوجو کنید.
سخن امیر مؤمنان حجتی بر شماست. چه خواهید گفت به امیر مؤمنان اگر به شما بگوید که از شما انتظار می رود در بیعت غدیر عهد بسته باشید که به منطق علوی تمسک بجویید؟ این منطق علوی است. پس چرا به آن پایبند نیستید؟ به دنبال این حقایق بگردید.
خط مشی این برنامه، علوی است که همان خط مشی یمانیِ زهراییِ روشن و واضح است.
———————–
ما را دنبال کنید :
www.youtube.com/@alghezzi_farsi


أضف تعليقك