کلیپ های فارسی

گرد هم آمدن یاران امام زمان در مکه اندکی پیش از ظهور / عبد الحلیم الغزی 3985

بخشی از برنامه تلویزیونی ” بانوراما الظهور المهدوي ” – قسمت 4 / عبد الحلیم الغزی

عبد الحلیم الغِزّی :
در جلد اول از “تفسیر عیاشی” رضوان الله تعالی علیه، یک کتاب احادیث تفسیری، این نسخه چاپ مؤسسه الأعلمی بیروت – لبنان است. در جلد اول، صفحه 83، حدیث 117 از جابر جعفی از امام باقر صلوات الله علیه، حدیثی طولانی است، به بخش مورد نیاز آن می‌پردازم، در ارتباط با مرحله مقدمات ظهور. امام باقر صلوات الله علیه می‌فرماید: «به خدا قسم می آید» امام باقر نیازی به قسم خوردن ندارد و ما برای باور کردن او نیازی به قسم نداریم. قسم از سوی امامان برای تاکید بر اهمیت موضوع است. این اشاره‌ای از سوی امامان برای تأکید مطلب است.
امام باقر صلوات الله علیه می‌فرماید: «به خدا قسم، سیصد و اندی مرد، که در میانشان پنجاه زن هستند، در مکه گرد هم می‌آیند بدون موعدی مقرر» زنانی که نزد امام زمان مقام والایی دارند.
«به خدا قسم، سیصد و اندی مرد، که در میانشان پنجاه زن هستند، در مکه گرد هم می‌آیند بدون موعدی مقرر، به صورت پراکنده مانند ابرهای پاییزی»
منظور امام باقر صلوات الله علیه از “قزعاً کقزع الخریف” چیست؟ “قزع” همان ابرهای پراکنده پاییزی است. اینجا درباره آب‌وهوای منطقه خاورمیانه صحبت می‌کنیم، نه درباره آب‌وهوای کشورهای اروپایی یا کشورهای اسکاندیناوی. در میانه پاییز، ابرها در آسمان پراکنده‌اند و به سرعت جمع می‌شوند تا آسمان را بپوشانند. این همان “قزع” است که امام باقر درباره‌اش سخن می‌گوید، اینکه آن‌ها به صورت فردی می‌آیند یا شاید دو یا سه نفر با هم، اما هر گروه کوچک از کشوری از کشورهای مختلف جهان می‌آیند.
«به خدا قسم، سیصد و اندی مرد، که در میانشان پنجاه زن هستند، در مکه گرد هم می‌آیند بدون موعدی مقرر، به صورت پراکنده مانند ابرهای پاییزی» مانند ابرهای پراکنده پاییز که به هم می‌چسبند، «مانند ابرهای پاییزی یکی پس از دیگری می آیند» هم‌زمان نمی‌آیند، و این همان آیه‌ای است که خداوند فرموده، آیه 148 بعد از بسم‌الله از سوره بقره: «هر جا که باشید – ای یاران قائم – خداوند همه شما را می‌آورد، همانا خداوند بر هر چیز تواناست» این آیه در تفسیر اهل بیت صلوات الله علیهم مربوط به یاران امام زمان است. «هر جا که باشید، خداوند همه شما را می‌آورد، همانا خداوند بر هر چیز تواناست» این مطلب در جلد اول “تفسیر عیاشی” آمده.
اما در جلد هشتم از “کافی شریف” نوشته کلینی. عیاشی هم‌دوره کلینی بود. کلینی در سال 328 هجری قمری وفات یافت. عیاشی و کلینی معاصر هم بودند. عیاشی ابتدا سنی و مخالف اهل بیت بود، سپس شیعه شد و اموال هنگفتش را که از پدرش به ارث برده بود صرف جمع‌آوری و نشر حدیث اهل بیت کرد.
جلد هشتم از “کافی شریف”، این نسخه چاپ دار التعارف بیروت – لبنان است. صفحه 246، شماره حدیث 487 با سند کلینی از ابوخالد کابلی از امام باقر صلوات الله علیه: «خداوند عز و جل فرمود: در کار خیر پیشی بگیرید» این آیه 148 بعد از بسم‌الله از سوره بقره است: «در کار خیر پیشی بگیرید، هر جا که باشید، خداوند همه شما را می آورد» امام باقر می‌فرماید: « “کار خیر” یعنی ولایت اهل بیت» یعنی ولایت امام زمان در زمانی که در آن زندگی می‌کنیم.
«در کار خیر پیشی بگیرید، هر جا که باشید، خداوند همه شما را می آورد» فرمود: « “کار خیر” یعنی ولایت‌ اهل بیت» رقابت و مسابقه در اینجا، در ولایت امام زمان است. «در کار خیر پیشی بگیرید» “کار خیر” یعنی همان ولایت، هدفی است که در این مسابقه به سوی آن پیش می رویم، میدان این مسابقه، زندگی ماست، و پایان این میدان این است که به ولایت امام زمان چنگ بزنیم و بر آن از دنیا برویم،
همان‌گونه که در روایت امام صادق صلوات الله علیه در کتاب “غیبت نعمانی” آمده: «اگر زمان قائم را درک می کردم، تمام روزهای زندگی ام را صرف خدمت به او می کردم» این همان میدان رقابت است؛ تمام زندگی ما، تمام عمر ما، البته اگر امام زمان را بشناسیم.
از این رو سخنم را در این برنامه تلویزیونی با “برنامه طلایی” آغاز می‌کنم. عصاره طلایی در برنامه طلایی: “امام خود را بشناس، و او را به دیگران بشناسان”.
این‌ همان “کار خیر” است «پس در کار خیر پیشی بگیرید» این رقابت در مسیر “کار خیر” است که ما را برای یاری امام زمان به مکه خواهد رساند، اگر آن زمان را درک کنیم.
«در کار خیر پیشی بگیرید، هر جا که باشید…» مسافت های جغرافیایی مانع رسیدن شما به امامان نیستند. از این رو با آنان سخن می‌گوییم، با رسول خدا، با امیرالمؤمنین، با حضرت زهرا که جای قبرش را نمی‌دانیم، با همه‌ آنها سخن می‌گوییم، با امام زمانمان سخن می‌گوییم درحالیکه در دورترین نقطه زمین هستیم، در شرق یا غرب زمین. هنگامی که در زیارت می گوییم «شهادت می‌دهم که تو سخن مرا می‌شنوی» ای بقیة‌الله، ای سیدالشهدا، ای باب ‌الحوائج، ای مونس دل‌ها «شهادت می‌دهم که تو سخن مرا می‌شنوی، سلامم را پاسخ می‌دهی، و مرا می بینی» موانع زمینی و فاصله‌های جغرافیایی مانعی میان ما و آنان نیست.
«و بگو عمل کنید، که خداوند عمل شما را خواهد دید، و پیامبرش و مؤمنان» آنان اهل بیت اند. آیا کسی جز آنان هست؟
«پس در کار خیر سبقت بگیرید، هر کجا که باشید، خداوند همه شما را می آورد» امام باقر می‌فرماید: « “کار خیر” یعنی ولایت اهل بیت، و گفته خداوند تبارک و تعالی: “هر کجا که باشید، خداوند همه شما را می آورد” یعنی یاران قائم، سیصد و اندی مرد. فرمود: آنان به خدا قسم، همان امت معدودند» امت معدود نزد اهل بیت، امت مشخص نزد امام زمان است.
«آنان به خدا قسم، همان امت معدودند» امام باقر فرمود: «به خدا قسم، آنان در یک ساعت گرد هم می‌آیند، پراکنده مانند ابرهای پاییزی» تصویر ادبی بسیار زیبا، تعبیرات ادبی بسیار لطیف.
ما سخنان و احادیث اهل بیت را می‌خوانیم، که این افراد بی عرضه و بدبخت آن‌ها را تضعیف می‌کنند، همان‌هایی که می‌گویید نائب امام ‌زمان ‌اند (مراجع نجف و کربلا) آن‌ها نائب شیطان‌اند، دین ما را نابود کردند، فرهنگ ما را نابود کردند، و چیزی از فرهنگ اهل بیت باقی نگذاشتند. این همان حوزه طوسی بَتری ملعون است.
همان‌طور که لحظاتی پیش برایتان توضیح دادم، احادیث بسیار زیادی درباره مرحله مقدمات ظهور وجود دارد، اما من نمونه‌های مختلفی از کتاب‌های حدیث قدیمی و اصیل‌مان را برایتان آوردم که جلوه هایی روشن از ملأ اعلی و جلوه هایی از زمین که در پشت پرده ها و دور از چشم هایمان هستند، به ما نشان می دهند.
روایات از بخشی از رخدادها و وقایعی که در روزهای نزدیک به روز ظهور تحقق خواهند یافت، برایمان سخن گفته‌اند، این امور در هم تنیده‌اند. وقتی مراحل را جدا سازی کردم، منظورم این نبود که مراحل کاملاً از هم جدا هستند.
پس مرحله “نشانه ها” در مرحله “نشانه های حتمی” دخیل است. به همین دلیل، احادیث شریف، همزمان هم از “نشانه ها” سخن می‌گویند و هم از “نشانه های حتمی”.
همین طور مرحله “نشانه های حتمی” نیز در مرحله “مقدمات ظهور” دخیل است. یکی از مهم ترین مقدمات ظهور، ارسال فرستاده ای به سوی اهل مکه توسط امام زمان است. این یک علامت حتمی است و در روایات و احادیث روشن بیان شده است، منظورم کشته شدن نفس زکیه است، که در روز 25 ماه ذی الحجه از “سال نشانه های حتمی” کشته خواهد شد. 15 روز بعد، ظهور شریف در روز دهم محرم خواهد بود، در سال قمری فرد که بلافاصله پس از سال قمری زوج خواهد آمد یعنی همان “سال نشانه های حتمی”.
میان این مراحل تداخل وجود دارد، اما می‌توانیم اجزای آن را از هم تفکیک کنیم. بنابراین دو مرحله وجود دارد: مرحله “نشانه ها” و مرحله “نشانه های حتمی”. سخن در این قسمت درباره مرحله مقدمات ظهور بود.
بخشی از مطالب درباره مرحله مقدمات ظهور باقی مانده که آن را به قسمت فردا واگذار می‌کنم، ان ‌شاء الله. مدت زمان این قسمت به پایان رسید.
فردا دیدار خواهیم کرد بر محبت قائم آل محمد صلوات الله علیه، با امید اینکه دل‌هایمان سرشار از شور و اشتیاق باشد برای خدمت به امام زمان صلوات الله علیه، با حکمتی یمانی و معرفتی زهرایی.
ما زهرایی هستیم، و عشق‌مان، زهرایی است.