کلیپ های فارسی

فقط آنانی که امام زمانشان را می شناسند متوجه همه نشانه های ظهور می شوند نه همه مردم / عبد الحلیم الغزی 3979

بخشی از برنامه تلویزیونی ” بانوراما الظهور المهدوي ” – قسمت 83 / عبد الحلیم الغزی

عبد الحلیم الغِزّی :
صحبت درباره مهم‌ترین نشانه‌های ظهور مهدوی است که در زمان ما تحقق یافتند.
اول: برتری اسرائیل.
دوم: انقلاب اسلامی ایران.
سوم: حکومت عباسی در بغداد و نجف.
چهارم: فتنه شامی در سوریه. درباره این نشانه‌ها در برنامه‌های گذشته با شما صحبت کردم و داده هایی ارائه کردم که تصویری روشن از آنچه در جهان پیرامونمان جریان دارد، نشان می دهد، سخن را در همان زمینه ادامه خواهم داد، اما نکته‌ای مهم وجود دارد که منتظران باید آن را بدانند:
منتظرانی که چشم به راه امام زمان هستند، نشانه‌های ظهور برای منتظران امام زمان و برای کسانی است که این نشانه‌ها را دنبال می‌کنند و تحقق آن‌ها را بررسی می‌کنند، آن‌ها متوجه همه نشانه‌ ها می شوند، و آنان گروهی اندک از مردم‌اند؛ من درباره‌ی کسانی صحبت می‌کنم که این نشانه‌ها را می‌شناسند و به روش اهل بیت پایبندند نه کسانی که دایره‌المعارف نوشتند و کتاب‌هایی تألیف کردند و در شبکه های تلویزیونی، منبرها و اینترنت سخن گفتند، اما آنچه از اهل بیت آمده را بدون فهم دقیق، با گفته‌های پیروان سقيفه بنی ساعده درآمیختند. من درباره‌ی این افراد صحبت نمی‌کنم.
از کتاب “غیبت نعمانی” برایتان می‌خوانم که نویسنده آن متوفی در سال 360 هجری است. این چاپ انوار الهدی است، چاپ اول، قم مقدس، صفحه 272 حدیث 28، با سند نعمانی از زراره بن اعین، نمی‌خواهم تمام روایت را بخوانم چون در برنامه‌های قبل خواندم، تنها به بخش مورد نیاز می‌پردازم. روایت درباره‌ی دو ندا در ماه رمضان است: ندای حق و ندای باطل. زراره از امام صادق صلوات ‌الله علیه می‌پرسد:
“چه کسانی در این فتنه نجات می‌یابند؟” در فتنه‌ی دو ندا: ندای حق از جبرائیل و ندای باطل از ابلیس است.
“چه کسی ندای حق را در آن زمان می شناسد؟” امام صادق صلوات ‌الله علیه پاسخ می‌دهد: “کسانی که حدیث ما را روایت می‌کردند، آن را می شناسند” فقط حدیث ما اهل بیت.
“کسانی که حدیث ما را روایت می‌کردند، آن را می شناسند و پیش از وقوع ندا به آن اعتقاد دارند” معنی احادیث را می‌فهمند و به آن اعتقاد دارند، “و می‌دانند که خودشان اهل صداقت و حق‌اند” یعنی دید روشنی دارند، حقایق برایشان روشن است. درباره‌ی این گروه صحبت می‌کنم.
وقتی درباره‌ی منتظران امام زمان صحبت می‌کنم، منظورم همین افراد است، و وقتی درباره‌ی علاقه‌مندان به نشانه‌های ظهور سخن می‌گویم، درباره‌ی همین افراد صحبت می‌کنم. من با آخوندهایی که بر مذهب طوسی اند کاری ندارم، و کاری با پیروان و مریدان‌شان ندارم، و کاری با کسانی ندارم که نتیجه‌گیری‌های فرهنگ مهدوی را همزمان از حدیث اهل بیت و از حدیث سنی ها می‌گیرند.
امام زمان در آخرین پیامش به شیعیان چه گفت؟: “طلب علم و معرفت از غیر راه ما اهل بیت، مساوی با انکار ماست”
این همان منطق علی است: “ای کمیل، جز از ما نگیر تا از ما باشی” این همان چیزی است که می گفتم یعنی آنانی که امام زمانشان را می شناسند متوجه همه نشانه های ظهور می شوند، اما دیگران که اعتقاداتشان را هم از اهل بیت و هم از مخالفانشان می گیرند، یا کسانی که اصلاً به موضوع اهمیت نمی‌دهند، یا کسانی که اصلا شیعه نیستند و چیزی از امام زمان نمی‌دانند، اینها متوجه همه نشانه‌ها نخواهد بود.
موضوع را با توضیحی ساده برایتان روشن‌تر می‌کنم:
نشانه‌ی ندا، نشانه‌ای جهانی است چون همه آن را خواهند شنید، این نشانه‌ برای همه است: شیعه، سنی، یهودی، نصرانی، بی‌دینان، اما نشانه‌ی قتل نفس زکیه بین رکن و مقام در مکه مکرمه در روز 25 ذی ‌الحجه یک سال پیش از سال ظهور، این نشانه‌ای خاص برای مردم مکه است، زیرا ظهور امام زمان در مکه خواهد بود، این نشانه‌ای خاص برای ساکنان مکه است، ممکن است به مناطق دیگر عربستان برسد چون خبر در عربستان پخش خواهد شد.
نشانه‌ای برای کسانی است که درباره‌شان صحبت کردم: منتظران و پی‌گیران نشانه‌های مهدوی بر اساس آنچه روایات شریف برایمان بیان کرده‌اند، فقط منتظران امام زمان طبق پیمان های بیعت غدیر متوجه همه نشانه های ظهور می شوند.
نشانه قتل نفس زکیه؛ فرستاده‌ی امام زمان برای حجاج و اهل مکه، برای کسانی که در آرژانتین یا در استرالیا زندگی می‌کنند، نخواهد بود، بلکه نشانه ندا برای همه جهانیان است. اما نشانه‌ی قتل نفس زکیه بین رکن و مقام در مسجد الحرام، نشانه ای خاص برای ساکنان مکه است.
قطعا از نشانه‌هایی خواهد بود که علاقه‌مندان به علائم مهدوی به آن توجه دارند، آنها متوجه این نشانه می شوند.
ظهور سفیانی و همراهی آن با ظهور یمانی و خراسانی، این نشانه مربوط به منطقه ظهور است، نه به کل جهان، زیرا کسانی که مثلاً در کانادا، یا در برزیل یا نیوزلند زندگی می‌کنند، نمی‌دانند در سرزمین شام چه رخ می‌دهد و اطلاعی از وقایع منطقه ظهور ندارند و چیزی از سفیانی نمی‌دانند. فقط بخش‌هایی از اخبار سیاسی درباره اتفاقات خاورمیانه را می‌شنوند و اهمیتی به آن نمی‌دهند. آنچه در خاورمیانه رخ می‌دهد، ارتباطی با زندگی روزمره‌شان ندارد. پس ظهور سفیانی، یمانی، و خراسانی مربوط به منطقه ظهور است.
وقتی خراسانی در خراسان ظاهر می‌شود، این موضوع برای ایرانیان مهم است.
و زمانی که یمانی در یمن ظاهر می‌شود، این موضوع برای یمنی‌ها، و همچنین برای سعودی‌ها و عراقی‌ها اهمیت دارد.
و وقتی سفیانی ظاهر می‌شود، این موضوع برای سوری‌ها مهم است و به طور کلی برای مسلمانان، خصوصاً در منطقه ظهور.
بنابراین تمام نشانه‌ها، براساس معیارهای بیعت غدیر، برای منتظران ظهور خواهد بود. برای دنبال‌کنندگان علائم مهدوی، مطابق با مفهوم و پیمان بیعت غدیر خواهد بود.
اما اگر بخواهیم به تمام جزئیات نشانه‌ها نگاه کنیم، نمی‌توان آن‌ها را برای همه در نظر گرفت. برخی نشانه‌ها جهانی‌اند و برخی مربوط به منطقه ظهورند.
وقتی می‌گویم منطقه ظهور، منظورم: عراق، ایران، ترکیه، مصر، سوریه، اردن، لبنان، فلسطین، عربستان، یمن و سایر کشورهای خلیج. این‌ منطقه ظهور است.
پس برخی نشانه‌ها مخصوص این منطقه‌اند، برخی جهانی‌اند و برخی نشانه‌ها مخصوص مکه هستند و برخی نشانه‌ها مربوط به کشوری خاص، یا گروهی خاص‌اند.
نشانه‌ای خاص برای ظهور در کوفه وجود دارد، این نشانه‌ای مختص کوفه و مردم عراق است، نشانه‌ای جهانی نیست، برای همه نیست. چگونه می‌تواند جهانی باشد در حالی که موضوعی جزئی و محدود در مکانی خاص است و عموم مردم از آن اطلاع ندارند، بلکه نشانه‌ای برای مردم کوفه و مردم عراق است کسانی که از این نشانه مطلع‌اند.
نشانه‌ای برای منتظران و علاقه‌مندان به نشانه‌های مهدوی بر أساس قوانین بیعت غدیر می‌باشد. امروز درباره نشانه‌ای خاص صحبت می‌کنم که مربوط به کوفه و مردم آن است و همچنین برای مردم عراق که به این موضوع علاقه‌مندند. این نشانه‌ در مسجد کوفه است. خرابی در دیوار مسجد کوفه است. این نشانه‌ای نیست که برای ساکنین کشورهای آمریکای جنوبی باشد و برای مردم مکزیک هم نخواهد بود، این نشانه‌ای خاص و محدود برای مردم کوفه و عراقی‌هایی است که به این موضوع علاقه دارند.
از کتاب “غیبت نعمانی” برایتان می‌خوانم، از نسخه ای که قبلاً به آن اشاره کردم، نویسنده در سال 362 هجری درگذشته، حدیث از امام صادق نقل شده است، امام صادق در سال 148 هجری به شهادت رسید. از آن زمان امام صادق درباره این نشانه صحبت می کند، صفحه 285، حدیث شماره 57 با سند نعمانی از خالد القلانسی از امام صادق صلوات‌ الله علیه:
“وقتی دیوار مسجد کوفه از قسمت پشتی از سمت خانه ابن مسعود تخریب شود، در آن زمان حکومت بنی‌فلان پایان خواهد یافت، همانا کسی که آن را تخریب می‌کند، آن را بازسازی نخواهد کرد”.